Czy wiatraki mają negatywne skutki dla środowiska naturalnego? Fakty temu przeczą

Energetyka wiatrowa chroni środowisko
W przeciwieństwie do tradycyjnych elektrowni węglowych, które podczas wytwarzania energii emitują dwutlenek węgla, energetyka wiatrowa nie emituje zanieczyszczeń: nie produkuje gazów cieplarnianych, nie zanieczyszcza gleby ani wód gruntowych i nie wymaga intensywnego wykorzystania wody, co ma istotne znaczenie w obliczu coraz częstszych susz. Jedna turbina wiatrowa o mocy 2–3 MW, pracująca przez rok, może wyprodukować około 6–7 milionów kilowatogodzin energii elektrycznej.

Gdyby ta sama ilość energii została wyprodukowana w tradycyjnej elektrowni węglowej, do atmosfery trafiłoby 4,9 tysięcy ton dwutlenku węgla. W celu zneutralizowania takiej ilości dwutlenku węgla, należałoby posadzić 195 tysięcy drzew, bo każde dorosłe drzewo liściaste pochłania średnio około 20–25 kilogramów dwutlenku węgla rocznie. Oznacza to, że pojedyncza turbina wiatrowa w skali roku pełni taką samą funkcję jak kilkudziesięciohektarowy las.

Energetyka wiatrowa ma minimalny wpływ na ptaki
Z perspektywy ekologicznej, odpowiednio zaplanowana i monitorowana farma wiatrowa współistnieje z lokalną fauną, nie powoduje zmniejszenia bioróżnorodności i nie powoduje istotnych zaburzeń w populacjach ptaków i nietoperzy.

Ogólnopolskie Towarzystwo Ochrony Ptaków widzi konieczność rozwoju OZE z uwagi na zmiany klimatu, które stanowią zagrożenie dla środowiska. Aby zminimalizować ryzyko kolizji, każda inwestycja wiatrowa w Polsce musi być poprzedzona oceną oddziaływania na środowisko (OOŚ), która obejmuje analizę migracji i aktywności lokalnych gatunków. Przeprowadzane są szczegółowe badania ornitologiczne dotyczące ptaków oraz chiropterologiczne dotyczące nietoperzy zgodnie z wytycznymi opracowanymi przez ekspertów oraz organy administracji publicznej.

Wykorzystywane są również nowoczesne technologie jak systemy radarowe oraz automatyczne systemy wyłączania turbin w okresach wzmożonej aktywności nietoperzy, podczas przelotów czy sezonów rozrodczych ptaków. Lokalizacje farm są tak dobierane, by omijać obszary chronione oraz miejsca intensywnie użytkowane przez ptaki.

W rzeczywistości znacznie większe zagrożenie dla ptaków stanowią budynki i szyby (59%), linie elektroenergetyczne (14%), koty (10%), ruch drogowy (8%), pestycydy (7%) podczas gdy turbiny wiatrowe to 0,01% przyczyn śmiertelności ptaków w ciągu roku.

Farmy wiatrowe nie zakłócają życia dzikiej fauny
Projektowanie farm odbywa się z uwzględnieniem ochrony siedlisk przyrodniczych i ogólnej bioróżnorodności oraz unikania obszarów cennych przyrodniczo, takich jak sieć Natura 2000, parki krajobrazowe, rezerwaty. Ochroną objęte są zwierzęta lądowe i wodne.

Harmonogramy prac budowlanych dostosowywane są do okresów rozrodu i migracji, by nie zakłócać cyklu życia chronionych gatunków. Na etapie budowy projektowane są przejścia dla zwierząt pod drogami dojazdowymi, ogranicza się hałas, aby nie zakłócić funkcjonowania lokalnych populacji. Po zakończeniu budowy przeprowadza się rekultywację terenu, przywraca się roślinność, odtwarza koryta rzeczne. Po zbudowaniu farmy wiatrowej prowadzony jest monitoring, podczas którego obserwuje się wpływ farmy na środowisko przez kilka lat, aby reagować na ewentualne niekorzystne zmiany.

Cały proces jest nadzorowany i uzgadniany z instytucjami odpowiedzialnymi za ochronę przyrody w Polsce, takimi jak regionalne i generalne dyrekcje ochrony środowiska.

Energetyka wiatrowa nie wywiera wpływu na wody gruntowe
Farmy wiatrowe nie obniżają poziomu wód gruntowych, nie ingerują w strukturę gleby i jej warstwy wodonośne, nie powodują suszy, nie emitują substancji chemicznych ani nie zakłócają cyklu wegetacyjnego roślin.

W przeciwieństwie do elektrowni węglowych czy jądrowych turbiny wiatrowe nie zużywają wody do działania, ich fundamenty zajmują stosunkowo małą powierzchnię przez co nie blokują znacząco infiltracji deszczu do gleby. Znacznie większy wpływ na wody gruntowe ma rolnictwo (nawadnianie, osuszanie), betonowanie powierzchni, regulacja rzek i globalne ocieplenie.

Podczas przeprowadzania wymaganej prawem oceny oddziaływania na środowisko (OOŚ) badany jest brak trwałego wpływu wiatraków na poziom wód gruntowych i zasoby wód podziemnych. Ponad 95–99% powierzchni farmy wiatrowej nadal może być użytkowane rolniczo, tylko fundamenty i drogi techniczne zajmują niewielki procent terenu. W polskich realiach znaczenie ma przede wszystkim lokalna hydrogeologia i warunki posadowienia, a nie samo istnienie turbin.

Cykl informacyjny: Fakty i Mity wokół wiatraków